Nieuwsbrief Personen- & Familierecht juli 2008
Echtscheidingsbemiddeling
Afgelopen kalenderjaar zijn in Nederland 32.500 huwelijken door de rechter
ontbonden. Daarnaast gingen er nog 3.200 stellen uit elkaar, waarbij hun
geregistreerd partnerschap werd ontbonden, al dan niet na omzetting van
het huwelijk. Bij deze cijfers moet nog worden opgeteld de samenwoners die
hun relatie vorig jaar hebben beëindigd om te komen tot een –triest-
totaal van verbroken relaties met verstrekkende gevolgen in 2007.
Een groeiend gedeelte van deze mensen komt tot het besef dat het einde van
de relatie niet automatisch het einde van de verantwoordelijkheid daarvoor
inhoudt. Zij realiseren zich dat zij samen een oplossing voor hun
gezamenlijke probleem moeten zoeken. Veel van deze mensen komen
uiteindelijk bij een mediator terecht. Dat lijkt goed nieuws maar is het
niet altijd. Mediators zijn er namelijk in alle soorten en maten. Wij gaan
er vanuit dat alle mediators hun uiterste best doen, maar stellen vast dat
door de verschillen in aanpak en verantwoordelijkheid een diffuus beeld
kan ontstaan over bemiddeling.
Mediator of bemiddelaar is geen beschermd beroep. Iedereen kan zich
presenteren als mediator. Mediation kent ook vele toepassingen. Naast de
scheidingsbemiddeling wordt mediation ook toegepast in allerlei andere
kwesties, van burenruzies tot conflicten met de belastingdienst.
Gecertificeerde mediators zijn aangesloten bij een beroepsvereniging zoals
het NMI en/ of de vFAS. Zij worden jaarlijks bijgeschoold en zijn
onderworpen aan tuchtrecht en toezicht.
De meeste scheidingsbemiddelingen worden gedaan door advocaat
scheidingsbemiddelaars. Zij zijn lid van de vFAS (vereniging voor
Familierecht Advocaten en Scheidingsbemiddelaars) en (veelal) tevens van
het NMI. Naast kennis van het mediationproces beschikken zij over
gespecialiseerde kennis van het Familierecht. Bijzonder is dat zij die
twee dingen ten behoeve van beide partners combineren. De partners
ontvangen derhalve alle informatie die zij nodig hebben om hun
(juridische) positie te bepalen en worden daarnaast begeleid in het proces
om tot oplossingen te komen die recht doen aan hun belangen. Dat levert
een eerlijke, snelle en uiteindelijk ook goedkopere weg op uit de
problemen.
Aan ons kantoor zijn zes advocaat-scheidingsbemiddelaars (allen lid van
vFAS en/of NMI) verbonden die u, in voorkomende gevallen graag nader
informeren over scheidingsbemiddeling in al haar facetten.
Collaborative divorce: familierecht in samenspraak
Bemiddeling is in de jaren 70 in Amerika ontwikkeld en naar ons land
overgewaaid als welkome aanvulling op de traditionele gerechtelijke
procedure op tegenspraak, waarbij beide echtelieden een eigen advocaat in
de arm nemen. In de Verenigde Staten is nu weer een nieuwe methode
ontwikkeld om de gevolgen van de echtscheiding te regelen, te weten
collaborative divorce. In een aantal Europese landen is deze methode op
dit moment sterk in opkomst. Ook in Nederland is hiervoor inmiddels door
een aantal vFAS-advocaten een werkgroep opgericht.
Het grote verschil met echtscheidingsbemiddeling is dat in collaborative
divorce iedere partij geadviseerd en bijgestaan wordt door een eigen
advocaat, en waar nodig bijgestaan wordt door een eigen accountant en/of
fiscalist. Collaborative divorce lijkt veel op mediation. Men gaat er
vanuit dat het in het belang van partijen is om gezamenlijk tot
overeenstemming te komen en een procedure bij de rechter te voorkomen.
Partijen en hun advocaten tekenen vooraf een overeenkomst waarin de
spelregels worden vastgelegd. Een onpartijdige bemiddelaar is op die
manier niet nodig.
Bij collaborative divorce-zaken mag de advocaat dus afzonderlijk met zijn
cliënt overleggen. Dit kan als een voordeel worden ervaren ten opzichte
van echtscheidingsbemiddeling, nu bij echtscheidingsbemiddeling de
onafhankelijkheid en onpartijdigheid van de mediator belet dat deze
tegelijkertijd vertrouwensman van één van de partijen kan zijn.
Collaborative divorce is een combinatie van individuele
belangenbehartiging en de probleemoplossende benadering van de
echtscheidingsbemiddeling.
Voorwaarde voor het slagen van het collaborative divorce-proces is dat er
tussen partijen en hun adviseurs wordt samengewerkt. Partijen zijn
gehouden volledige openheid van zaken te geven en dienen op een integere
wijze deel te nemen aan het proces en rekening te houden met elkaars
belangen. Het collaborative divorce-proces kenmerkt zich door
vrijwilligheid, vertrouwelijkheid, een informele sfeer, flexibiliteit en
transparantie. Bijzondere aandacht wordt er besteed aan de belangen en het
welzijn van de kinderen tijdens en na de echtscheiding, hetgeen van grote
betekenis kan zijn wanneer het wetsvoorstel “Bevordering voortgezet
ouderschap en zorgvuldige echtscheiding” wordt aangenomen. Dit
wetsvoorstel is momenteel aanhangig bij de Eerste Kamer. Op grond van dit
wetsvoorstel worden ouders zowel bij hun echtscheiding als bij de
beëindiging van een geregistreerd partnerschap verplicht een
ouderschapsplan op te stellen.
Wij zijn van mening dat collaborative divorce zich kan ontwikkelen tot een
waardevolle aanvulling op de bestaande praktijk. Mocht u daarover meer
willen weten of van gedachten willen wisselen, schroom dan niet contact
met een van ons op te nemen.
Gewijzigde cijfers per 1 juli 2008
In de versie van het TREMA rapport van september 2006 worden per 1 juli
2008 de wijzigingen doorgevoerd die het gevolg zijn van de halfjaarlijkse
wijzigingen in de bedragen van de Wet Werk en Bijstand :
De bijstandsnorm inclusief
vakantietoeslag en wooncomponent per maand wordt:
| Voor gehuwden: | € 1.273,-- | dat was | € 1.260,-- |
| Voor de alleenstaande ouder: | € 1.146,-- | dat was | € 1.134,-- |
| Voor de alleenstaande: | € 891,-- | dat was | € 882,-- |
De in de
bijstandsnorm begrepen wooncomponent oftewel de “Gemiddelde basishuur
conform de Wet op de huurtoeslag” is per 1 juli 2008 verhoogd van € 200
per maand naar € 202 per maand.
